Antonio García Teijeiro

Fantástico achegamento á poesía para aqueles lectores que xa comezan a etapa preadolescente, tendo en conta os seus gustos musicais e as posibilidades que a música pop ofrece para ler doutro xeito a

Un rato díxolle á lúa é a caixa dos tesouros da poesía de Antonio García Teijeiro. Dentro dela gárdase a esencia dos seus versos, a apócema máxica coa que, en palabras de Fran Alonso, «a lúa imprimi

Un rato díxolle á lúa é a caixa dos tesouros da poesía de Antonio García Teijeiro. Dentro dela gárdase a esencia dos seus versos, a apócema máxica coa que, en palabras de Fran Alonso, «a lúa imprimi

As palabras están a mirarse arredor da mesa abrangue un conxunto de poemas que se moven entre a sobriedade e a intensidade formal. A partir dun verso de Gioconda Belli, o autor exalta a forza da palabra poetica nun mundo que precisa dela. Reivindica a necesidade da existencia dos poetas para que artellen espazos nos que o poder da lirica marque os limites dos sentimentos humanos. Unha fonda expresion do amor a traves de imaxes poeticas pero, ao mesmo tempo, composicions austeras e directas, que tentan emocionar o lector e permiten distintas relecturas que enriquezan e conmovan.

ESCRITOS EN EL VIENTO: NARRACIONES Y POEMAS EN TORNO A DYLAN

Antonio García Teijeiro Este nuevo libro de García Teijeiro está compuesto de cuatro relatos: "A cidade escura", "O señor do violín", "Un rapaz diferente" y "O lugar sen nome". "A cidade escura" es Tralaponte, una ciudad maldita en donde no existen los colores y todo esta teñido de oscuro. Los habitantes viven sumidos en la tristeza y en la sombra. Este es el castigo que tiene que pagar el vecindario por expulsar a los vendedores ambulantes de color del pueblo. En "O señor do violin" se cuenta la fascinacion que Mariña siente por un viejo bohemio que toca en la calle y que el resto de los habitantes ignoran. "Un rapaz diferente" es la historia de la marginacion de un niño en la escuela por ser de distinta raza, hasta que un compañero descubre toda la sensibilidad e imaginacion que esconde. Al final se convierten en buenos amigos. Finalmente en "O lugar sen nome" se dan cita los personajes de los cuentos anteriores en un utopico lugar en donde la justicia y la belleza vencieron a la oscuridad y a la discriminacion.

CADERNO DE FUME es un libro del autor García Teijeiro, Antonio;Lamas, Leandro editado por EMBORA. CADERNO DE FUME tiene un código de ISBN 978-84-16456-72-7, de la colección FARDEL DOS SOÑOS.

narrativa juvenil

Palabras do mar forma parte dunha triloxía de poemarios sobre o mar que o autor publica en tres editoras galegas diferentes. No caso do editado por Embora, o libro inclúe fermosísimos poemas oníricos sobre os elementos marinos e os sentimentos que estes provocan.

Doce poemas de Antonio García Teijeiro para doce mulleres creadoras con ilustra- cións de Noemí Villamuza. Juana de Ibarborou, Gabriela Mistral, María Cristina Ramos, Mercedes Calvo, Maria Elena Walsh, Maria Jose Ferrada, Cecilia Pisos, Rosalia de Castro, Beatriz Gimenez de Ory, Maria Teresa Andruetto, Laura Devetach e Gloria Fuertes. Creadoras, poetas ou narradoras de diferentes xeracions e de ambas as beiras do Atlantico a quen Antonio Garcia Teijeiro, Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil, admira. Un poema para cada unha, unha ofrenda ilustrada coa sensibilidade de Noemi Villamuza. Imaxes suxestivas protagonizadas por nenas, mulleres e ancias que xogan, bailan e soñan ao ritmo da vida, duns versos que viaxan cargados de sentimento e emocion cos ecos do vento.

Dark e Noa forman unha estraña parella de seres diferentes entre os que existe unha fermosa e gran complicidade agarimada polo influxo da Lúa.Can e nena entendénse perfectamente e viven felices nun mundo feito a sua medida, sen segredos; un mundo onde cada un deles, dende a desigualdade, e quen de lle aprender ao outro as propias experiencias e as compartidas cos seus iguais."Cos ollos na Lua"falanos de amizade, de emocions, de tolerancia, de respecto, de esperanza; unha tenra historia que conmove tanto polo que ten de real coma polo que ten de imaxinario.

En Recendos de aire sonoro as notas musicais e as palabras danse a man e camiñan xuntas polos vieiros que trazan os versos. Nos seus poemas ecoa o violín, treme a arpa, percute o timbal, láiase a gaita, Beethoven sauda a Bob Dylan mentres berran as guitarras de rock e a orquestra se despista. Un libro para ler cos cinco sentidos.As duas paixons de Antonio Garcia Teijeiro, a musica e a poesia, establecen un dialogo fascinante neste poemario fermosamente ilustrado por Fino Lorenzo, que vai espertar nos lectores e lectoras sensacions vivas e profundas, cargadas de emocion.En Recendos de aire sonoro as notas musicais e as palabras danse a man e camiñan xuntas polos vieiros que trazan os versos. Nos seus poemas ecoa o violín, treme a arpa, percute o timbal, láiase a gaita, Beethoven sauda a Bob Dylan mentres berran as guitarras de rock e a orquestra se despista. Un libro para ler cos cinco sentidos.As duas paixons de Antonio Garcia Teijeiro, a musica e a poesia, establecen un dialogo fascinante neste poemario fermosamente ilustrado por Fino Lorenzo, que vai espertar nos lectores e lectoras sensacions vivas e profundas, cargadas de emocion.

Al hilo de la palabra es un proyecto concebido en un primer momento en gallego y elaborado posteriormente en castellano. Es el homenaje a aquellos poetas que fueron marcando el camino de la emoción lirica a tantas personas que, como el autor, se instalaron en la fuerza de la poesia como simbolo de autenticidad. Fernando Gomez, autor de los dibujos, divide su labor entre la ilustracion profesional y sus proyectos personales de arte grafico de extraordinaria creatividad. Esta es la tercera colaboracion en la coleccion Ajonjoli.

Vilamollada é unha vila máis ben pequena, con nubes negras e brancas que tinguen de gris as súas rúas estreitas, cun sol morno que aloumiña os tellados das casas e unha choiva que se perde no mar, facendolle coxegas as ondas. Vilamollada tamen ten unha taberna, unha escola e unha biblioteca pechada, e... o seu tolo. Si, Vilamollada ten o seu tolo como todas as vilas. Ou iso din alguns. Don Evaristo, que asi se chama o suposto tolo, vive so nun cuarto alugado da Pension Malola, unha das mais cutres de Vilamollada.