Mariona Quadrada

Sopas frías y calientes es el cuarto libro de la serie Con Sabor a Mediterráneo. Dentro de la colección, en este volumen, os ofrezcamos una guía de propuestas de la comida de cuchara, ya sean para tiempo de invierno o de verano. Encontrareis sopas y cremas que cubren recetas con un poso de tradicion, como las escudillas y las sopas de pan, pero tambien platos recientes, como las mezclas de verduras con yogur. O otros de cocina clasica con sabores potentes de caldos de pescado y de carne, pensados con todo el cuidado de los platos que duran para siempre.

Na actualidade, e de xeito xeneralizado, entendemos que a palabra sopa se refire a todos aqueles pratos que, cunha porcentaxe elevada de líquido e con máis ou menos corpos sólidos flotantes ou mergullados, comen con culler. Asi, unha palabra que etimoloxicamente explicaba un so concepto concreto, neste caso anaco de pan empapado de liquido, do xermanico Suppa, pasou ao longo do tempo a acaparar varios significados. Actualmente non so entendemos por sopas aquelas nas que interven o pan, senon todo tipo de pures, sopas de verduras vistas, sopas a base de caldo, de arroz, de pasta, de legumes etc. No entanto, en galego distinguese esta palabra doutra moi coñecida, pote ou pucheiro. Se tivesemos que dicir cal e o prato mais universal, xeral e remoto de todos os que existen nas diferentes culturas do mundo, deberiamos concluir que e a sopa, a sopa entendida como un liquido aromatizado que inclue diferentes produtos. Seguramente por estas mesmas caracteristicas, sufriu unha evolucion que a diversificou, polo que temos desde os exemplos de sopas doces da Idade Media ate as dos seculos XVIII-XIX, das que ainda quedan restos nalgun exemplo tradicional, ou as sopas de influencia doutras culturas, como as cremas e as frias, mais modernas. As sopas son unha boa achega a dieta desde o punto de vista nutritivo. O feito de combinar diferentes produtos fai que se mesturen tamen diversas substancias interesantes na alimentacion. As mais recomendables son as mais sinxelas, aquelas que incluen pan, arroz, legumes, fideos ou pataca xunto con verduras. Estes elementos conteñen fibra, moitas proteinas, hidratos de carbono, no caldo que soltan hai numerosos minerais e, o que e mais importante, a ausencia de graxa animal. As sopas condimentadas con carnicos ou base de caldo, en cambio, achegan mais cantidade de graxa no prato.

_Sopes fredes i calentes_ és el quart llibre de la sèrie Amb Gust de Mediterrani. Dins la col·lecció, en aquest volum, us oferim una guia de propostes del menjar de cullera, ja siguin per a temps d'h

_Bolets. La saó de boscos i prats_ és el cinquè llibre de la sèrie Amb Gust de Mediterrani. En aquesta ocasió us oferim un repertori de plats elaborats amb bolets de tot tipus. Un ventall de gustos i

Amanides, la frescor de la terra és el segon llibre de la sèrie Amb Gust de Mediterrani. Tradició i sofi sticació s'uneixen per oferir-vos des d'amanides bàsiques (d'enciam, tomaca, ceba i olives) fi

APERITIUS I TAPES, CAPRICIS DELS SENTITS, és el tercer llibre de la sèrie Amb Gust de Mediterrani. En aquest volum, us oferim un racó, fonamentalment, lúdic, una guia de propostes per passar-ho bé ta

100 receitas con base na cociña do mar que se elabora nun país atlántico como Galicia, onde, talvez como en ningún outro, a gastronomía, ademais dun trazo cultural identificador innegable, é vivida como unha festa colectiva permanente tanto no ambito familiar como no social. A proposta que facemos e unha seleccion de pratos faciles, saborosos, dos moitos que podemos degustar nas vilas e cidades da costa, para elaborar nas nosas casas e que nos permitan ser os donos do que comemos, do sabor que lles damos, de criticarnos ou felicitarnos polo resultado obtido e, sobre todo, experimentar ese gozo que representa para quen exerce de cociñeira ou cociñeiro na casa coa aceptacion dos nosos familiares e amigos.

103 receitas de aperitivos en copa, con pan e pastas e de tapas fan un percorrido pola tradición e a modernidade da cociña galega, que sempre destacou pola súa variedade e pola calidade dos seus produtos, que son protagonistas de gran cantidade de feiras e festas patronais e gastronomicas referencia ineludible para quen visita o pais. A gastronomia galega tanto nas zonas do interior como nas costeiras sempre foi moi sinxela e da que galegas e galegos souberon facer tamen un sinal de identidade mais. Na actualidade a cociña tradicional e caseira ten un peso importantisimo, pero nas ultimas decadas a aparicion dunha singular xeracion de profesionais, vinculados as Escolas de Hostalaria e sen perder a conexion coa tradicion, estan revolucionando o seu tratamento e presentacion.

Este libro ofrécenos un repertorio de 104 pratos elaborados con cogomelos de todo tipo. Un abano de sabores e aromas de bosques outonais e prados de primavera. Atoparemos desde pastas, arroces, ensaladas, cocas, pasteis salgados ate ovos, carne e mesmo peixes e mariscos. Como todas as propostas de Mariona que xa coñecemos, receitas faciles de facermos na casa, con base clasica e toques de actualidade. O libro foi prologado polo escritor e presidente da Asociacion Micoloxica Viriato, Xose Manuel Fernandez Costas, quen aproveita para facer, desde a sua particular vivencia, un percorrido historico da micoloxia e da situacion actual en Galicia, asi como unha serie de propostas de aproveitamento gastronomico dos cogomelos dos nosos bosques e prados.

FOTOGRAFIES DE JOSEP BORRELL En aquest llibre us oferim un repertori de plats elaborats amb bolets de tot tipus. Un ventall de gustos i aromes de boscos tardorencs i prats de primavera. Hi trobareu des de pastes, arrossos, amanides, coques, pastissos salats, fins a ous, carns i fins i tot peixos. Com sempre, receptes factibles a casa, amb base classica i tocs d'actualitat. _"Editat amb la col·laboracio del Departament de Cultura de la Generalitat"_

A ensalada, até hai pouco, concretouse nuns produtos clave: leituga/escarola, tomates, cebola, olivas, pemento, cenoria, ravos... e algunhas herbas silvestres. É desde estes últimos trinta anos, momento en que a cociña cambiou de signo en xeral, que "o cru e o frio" adquiriron relevancia. Un exemplo que o determina claramente son as mesturas actuais de elementos crus con outros cocidos -verduras cocidas, cereais, legumes-, que dan lugar a preparacions mais completas e a pratos con mais entidade.Outro punto a ter en conta e que deu un xiro e, precisamente, o aderezo. Do clasico aceite, vinagre e sal (botado enriba dos elementos sen movelos) pasouse a elaborar salsas variadas e a condimentar de novos e diferentes xeitos, e, sobre todo, a por en practica o clasico tourner a salade da cociña francesa, e dicir, mesturar os integrantes da ensalada. Ou a gama de sal de sabores e procedencias diversas ou os vinagres ao estilo balsamico.De feito, a presenza da ensalada e atemporal, posto que aparece en calquera epoca. Agora ben, a cualificacion da comida fria e a tendencia actual cara a ela provocaron que estes pratos se situen cada vez mais en momentos de calor ou de frio e que sexan esperados por todo o mundo.A traves de 104 propostas, que combinan tradicion e innovacion, este libro invita a mestura, ao atrevemento e, sobre todo, aos cambios -moi do gusto da autora-, para que asi cadaquen poña o seu toque particular.

Unes fulles de llimoner arrebossades i servides a la taula al bo de l'estiu: com en el cas de la magdalena en la famosa novel·la de Proust, amb això Mariona Quadrada en té prou per obrir les portes d

En Jonàs viu en un dels habitatges subterranis de la ciutat del futur i té molt clar que vol ser músic. Un dia li cau a les mans un manuscrit que parla d'una "festa de les sensacions" envoltada d'eni

Poques coses com la cuina, com la manera de preparar un plat i la llista d’ingredients que s’hi barregen, són capaces d’oferir-nos, d’una manera incontestable, la sensació de "sentir-nos com a casa".