Patxi Zubizarreta

.

Ba al dakizu, lehen, baleak euskal kostalderaino iristen zirela? Ba al dakizu gaurko estropaden jatorria orduko arrantzaleen harrapaketa dela? Ba al dakizu, gerora, baleak urritu, eta baleazaleak Kanadaraino joaten zirela, ehundaka, milaka? Ba al dakizu baleontzi bakoitzean mutil gazte bat joaten zela laguntzaile, eta Txo esaten ziotela? Beharbada hori guztia badakizu, baina ezetz jakin zer gertatu zitzaion San Roke itsasontziko txoari, nolako zeharkaldia egin behar izan zuen Ternuaraino, ekaitzek eta zorigaitzek nola eraso zioten, eta, finean, zergatik esaten zioten Ismael?

Istripu batek erabat aldatu du Joana eta Bixintxoren bizitza. Joana erregina egin da, denen gogoan dago eta denek dute gogoko. Bixintxo, ostera, baztertuta sentitzen da eta serios, muturluze eta kope

1939ko uztailaren 25ean, aurrena Irati treneko merkantzia bagoietan Irunberriraino eta kamioietan gero, ehundaka preso eraman zituzten Iruñetik Erronkari ibarraren izen bereko herrira. Txerrien pare metatuak, herritarrek zer ganadu mota ote zekarten galdegin zioten elkarri, edota igitariak, txerpolariak edo ijitoak ote ziren. Baina luze gabe fusildunen oihuetara lerrokaturik ikusi zituztenean, gizonilo haiek presoak zirela pentsatu zuten.Muga piriniarreko babesarako lanak egitera omen zetorren Langileen 127. Bataloi hura, eta Zaraitzu eta Erronkari ibarren arteko errepidea izango zuten lantegi, hala nola beste hainbat beharginek Lesaka eta Oiartzun, edota Eugi eta Irurita lotzen jardun beharko zuten. Alabaina, Langileen 127. Bataloiko 1. eta 2. konpainiak Bidankozera bidali zituzten urte hartako urrian, eta Igarira 3. eta 4. konpainiak, abenduan. NODOaren hitzak ziren: Aberriaren Lana, Ogia eta Zuzenbidearekin, presoak astiro-astiro ari dira berreraikitzen beraiek lehenago dinamitaz suntsitutakoa.Zarpazikin, oin nekatuak herrestan eta automaten pare, gatibuak goizean goizetik turuta hotsera ibiltzen ziren: lerrokatu, zenbaketa amaigabeak egin eta, batik bat, pikotxa, pala, esku orga eta saskiekin, leher gaizto egin arte, errepidea zabaltzen

Zubizarreta, Patxi Pantaleon elurrezko panpina bat da. Hotzaz eta paisaia zuriaz asperturik, basamortura joatea erabaki zuen behin, beroa eta koloreak ezagutzera. Baina handik itzulitakoan ere berriro aspertu denez, oraingo honetan nora eta Amazoniara joatea erabaki du, beroa eta berdea ezagutzera. Eta lagunekin batera joango da oraingoan. Baina, ai, oi, ei!, Amazonian arrisku eta larrialdi asko izango dituzte zain, eta Koti edo Anbere bezalako lagunak

Zubizarreta, Patxi Negua da, negu gorria. Kanpoan oso eguraldi hotza eta desatsegina egiten du eta ikasleek, atsedenaldian, gela barrenean geratu behar izaten dute. Zer egin ez aspertzeko? Zergatik ez animaliei buruzko istorioak kontatu?, dio Estibalizek. Zergatik ez istorioak idatzi eta aldizkari batean bildu?, dio andereñoak. Eta ipuin eta aldizkari, ikasleek Ipuinkaria amaitzen dutenerako, udaberria izango da.

Zoo batean ezin dena ikusi, ez gauez ez egunez? Lapurrak ere joaten dira, baina ez animaliak ikustera, baizik eta azerien antzera aritzera?

Kukua, Afrikatik etortzen den hegazti migratzaile baten izena da. Kasai, Afrikatik etorri zen neskatila maitagarri baten izena da. Kukuaren antzera, Kasai hegan etorri zen. Afrikatik hegazkin batean bidali zuten. Horrexegatik hemen denek Usoa esaten diote, hegan etorritako neskatoa. Eta aurtengo udaberrian ere kukua Afrikatik etorri da: ku-ku, ku-ku! Txanponak sakeletan, haur guztiak pozaren pozez dabiltza. Baina Usoa serio jarri da, eta urduri, eta kopetilun...

Pantaleón es un muñeco de nieve que vive en el paraíso de los muñecos de nieve: el Polo Norte. Sin embargo, se aburre. Así que, un buen día, se despide de sus amigos y parte hacia el desierto en busc

Manuel txikia Extremaduratik etorri da Euskal Herrira. Baina Manuel ez da oporretan etorri, Larrañetako kuartelera baizik, aita guardia zibila duelako. Eta Manuel txikiak bere egonaldiaren berri emango digu: kuarteleko bakardadea eta pikondoko txabola, Ebaren adiskitasuna eta Keparen gorrotoa eta, azkenean, basurdeak eta errealitate belgurgarri eta burrunbatsua... Hona hemen haurrek ere irakur dezaketen ipuina, 8-88 urte bitarteko irakurleentzako istorio hunkigarri eta zirraragarria, agian gure inguruari eta gure albokoari desberdin begiratzen lagunduko diguna.

Zangoza Nafarroako herri baten izena da. Aragoa da handik igarotzen den ibaiaren izena. Eta Midas da Zangozan bizi eta Aragoako uretan jostetan ibiltzen den mutikoaren goitizena. Egun batez, Midasen lagunei Zangozako zubi handitik ibai bulartsura salto egitea bururatu zaie. Baina hori inondik ere ez da jolasa, ez da txantxa. Balentria horren bidez, gazte izateari utzi eta heldu egingo direla uste dute, eta bizarra haziko zaiela, eta neskek desberdin begiratuko dietela

«Bizitzan bi motatako hitzak daude: egunekoak eta gauekoak. Eguneko hitzek gure pentsamenduarekin dute zerikusia, gure arrazoiarekin, gure erabakiekin. Gaueko hitzak, berriz, geure sentimenduetatik sortzen dira, geure irrika eta desioetatik, eta askoz ere libreagoak dira, benetakoagoak». Hitz iradokitzaile hauexekin hasten da liburu honen bizkarrezurra den gaueko irratsaioa. Bertan, hitzek, gau-jantzi dotorez, topo egingo dute musika, amodioa, deslilura eta misterioarekin. Irakurketa aukera zabala eskaintzen dio irakurleari ikuskizun literario izateko sortu zen Mundua lo dagoen bitartean proiektuak edo liburu bakarrik ez den liburuak.

Cada vez que a la gata Linda le ocurre una desgracia, el perro Sultán ladre de alegría. Pero su gozo acaba siempre en un pozo porque la gata sobrevive a los atropellos, a los hornos... En realidad, Sultan no es tan malo tan solo quiere que lo quieran ¿Sera capaz de conseguirlo?A partir de 6 años.

Blanca entra a l'hospital per una caiguda i allí coneix Kuru. Com que aquest prefereix no contar la seua història perquè li resulta massa trista, li conta la de la girafa que el 1827 viatja des d’Egi

Finales de julio en Lisboa, Mario recibe una llamada a medianoche. Es la voz de una mujer, en francés, que le advierte de que su hermano pequeño João está grave en Santa Grazi. Mario deberá decidir q

Pikolo. ¿Cómo se ve Euskadi desde un cuartel de la Guardia Civil? ¿Cómo es la vida del hijo de un guardia? ¿Qué relación tiene con sus compañeros de clase? ¿Qué siente cuando le llaman Pikolo? El pequeño Manuel llega de Extremadura a Euskadi. Pero Manuel no viene de vacaciones, sino al cuartel de Larrañeta. Su padre es guardia civil. El pequeño Manuel nos habla de su estancia: la soledad del cuartel y la cabaña sobre la higuera, su amistad con Elba y el odio de Kepa, de los jabalies y de una terrible y dolorosa...

Una novela de acción trepidante donde nada es lo que parece.