Agustín Fernández Paz

En la fosa atlántica, donde los países europeos vertieron residuos radiactivos hasta 1982, dos pesqueros descubren una gran mancha brillante que produce un misterioso resplandor en el mar. Cuando la OTAN envia unos barcos a examinar la zona, se descubre que se trata de unas curiosas flores blancas de intenso aroma. Quien huele estas flores se vuelve pacifista.Alba, una chica gallega que se siente atraida por este descubrimiento, se ira adentrando en la investigacion sobre las flores y hasta viajara a la zona con un grupo de ecologistas y periodistas. Una aventura que acabara teniendo repercusion mundial.

Hai unha trama de fíos invisibles que une as vidas dos personaxes deste novo libro de relatos de Agustín Fernández Paz, ilustrado por Pablo Auladell: Diana, Sara, Pablo, Laura, Adrián... todos se namoran e descobren que o amor e un sentimento poderosisimo, capaz de transformalos por enteiro e facerlles ver a vida doutro xeito. Mais tamen experimentan a amargura do desamor, ou da ausencia, ou dos amores rotos. O amor en todas as suas variantes: desde o primeiro amor adolescente ata o que se manten mais ala da morte. Ainda sabendo isto, as persoas sempre buscamos na nosa vida ese sentimento tan necesario como o aire que respiramos, quizais porque intuimos que, como escribe Orhan Pamuk en Neve, "na vida o unico que queda e o amor". E sempre, os libros como compañeiros da aventura do amar. Un libro memorable.

Verán de 1995. No pazo dos Soutelo, ao facer unhas obras de restauración, descóbrese un esqueleto dentro dunha alfombra enrolada, oculto entre dous tabiques. Un cadáver emparedado hai máis de cincuenta anos, cun furado de bala na cabeza. Quen e o morto? Que man empuñou a pistola que o asasinou? Clara Soutelo, testemuña involuntaria da descuberta, asume o reto de desvelar o misterio que se agocha tras as duas preguntas. Unha investigacion complexa, que a levara a indagar no pasado da sua familia. Moito tempo despois, cando xa e maior, decidese a contar os sucesos daquel veran dos seus dezaseis anos, cando descubriu a plenitude do primeiro amor e mudou para sempre a sua forma de entender a vida. Corredores de sombra de Agustin Fernandez Paz e un thriller moral onde se pretende desvelar un dobre misterio (quen e o morto, quen o asasinou?) que nos leva a unha investigacion, con momentos de grande tension, e unha resolucion na liña das mellores novelas negras. Mais tamen e unha novela sobre a progresiva toma de conciencia da protagonista obrigada a elixir o camiño polo que quere facer a sua vida, mesmo se iso implica opoñerse a sua familia e todo o que significa. Unha novela memorable que confirma a Agustin Fernandez Paz como un dos narradores primeiros da literatura galega.

Despois dunha longa estadía en Quebec, o escritor Xabier Louzao volve a Galicia e atópase coas cartas que o seu amigo Adrián lle escribira durante a súa ausencia. Unhas cartas que, nunha espiral de enigmas, descobren os estraños sucesos que esta a vivir Adrian na sua nova casa e que levan a Xabier a acudir na sua axuda. Pero ali, na vella casa colonial, os dous amigos teran que enfrontarse a misterios que talvez as persoas nin tan sequera somos quen de imaxinar.

Aquest llibre està adaptat al sistema de Lectura Fàcil: una manera de fer que la lectura sigui accessible per a persones amb necessitats específiques d'aprenentatge. Davant de la casa de la Raquel

Premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil 2008 Tres passes pel misteri et convida a caminar pel passadís del terror, la intriga i la fantasia. La primera passa la fa un arqueòleg que troba res

Raquel, unha nena de dez anos, e os seus compañeiros de clase foron de excursión en autobús aos bosques do río Eume. Alí pasaron un día marabilloso. Explorando as ruínas dun mosteiro abandonado, e adentrandose no bosque para coller castañas e levalas a casa. Cando regresou, Raquel contoulles aos seus pais as aventuras, e foise esgotada para a cama. Enton escoitou uns ruidos que procedian da sua mochila, descubrindo que ali habia un homiño diminuto. Un trasno chamado Derdrin, que se agochara para pasar o inverno cos homes, pois todolos seus compañeiros desapareceran. Raquel deulle de comer e agochouno entre os seus monecos, para que ninguen o descubrise. Derdrin e un trasno invisible ou case invisible para as persoas adultas, pero non para os nenos pequenos e os animais. Derdrin ten 300 anos de idade. E moi valente e decidiu salvar aos seus procurando axuda entre os humanos. Todolos dias, ao deitarse, Raquel contaralle ao trasno as suas aventuras, ata facerense moi bos amigos. Nas festas de nadal, Derdrin disfrazase de Papa Noel. Pero tera saudades do seu bosque, e da sua amiga Gwinlai, unha trasniña nova coa que se levaba moi ben.No corazon do bosque, o libro de Agustin Fernandez Paz, ilustrado fermosamente por Miguelanxo Prado, e unha historia de seres fantasticos, onde trasnos, aneis maxicos con poderes, seres invisibles desenvolvense sobre a atmosfera natural da fraga do Eume. Como e habitual nas obras de Fernandez Paz, neste libro tamen se abordan outras cuestions de interese para os lectores de oito anos en diante. A convivencia dentro da familia, os conflitos dentro da aula, os problemas economicos, a amizade e a soidade, os problemas ecoloxicos ou do medio ambiente. O eixo do libro esta constituido, pois, polo encontro dunha nena de hoxe cun ser tan caracteristico do mundo mitico galego (e tamen do peninsular e europeo) como e o trasno.

Adrián Novoa, un pintor de éxito, busca aislarse del mundo para desarrollar su arte. Cuando ve anunciada la venta de una antigua casa en una aldea de Galicia, su tierra natal, comprende que es el lugar perfecto. Solo hay una pega: el anuncio dice que la casa esta embrujada. Adrian, sin embargo, no cree en esas cosas. Al cabo de varios meses, Xavier regresa a su casa tras una larga e inesperada estancia en el extranjero y encuentra nueve cartas de Adrian. En ellas, su amigo le va relatando una oscura historia que comienza con señales inquietantes y termina tomando un cariz macabro. Una historia aun sin final...

Raquel atopa unha buguina entre as rochas da praia e decide levala para a súa casa. Unha vez alí, descubrirá que a buguina garda no seu interior un ser moi especial, co que axiña fará amizade. O que Raquel e o estraño ser non sabían e que o afundimento do petroleiro Prestige e a marea negra que provocou ían cambiar radicalmente as súas vidas. "A praia da esperanza" e unha narración escrita durante os meses en que Galicia viviu a catástrofe do Prestige. A fantasía e a realidade mestúranse no relato e acaban por confluír nunha crónica da intensa resposta social que se produciu aquel inverno.

Any 2054. Europa ha esdevingut una societat uniforme, on la varietat de llengües i cultures ja és un record del passat. Sara Mettmann, membre de l’organització que ho controla tot des de l’ombra, via

Cando o doutor Vítor Moldes comeza a traballar na clínica psiquiátrica Beira Verde, ten como primeira paciente a Laura Novo, unha muller coa memoria borrada, que ocupa as horas do día en escribir de xeito compulsivo o seu nome, aferrada a el coma se fose o unico resto dalgun naufraxio emocional. Mediante unha terapia innovadora, o doutor consigue que a paciente abandone a sua prision interior e comece a lembrar o seu pasado.Escribao todo, reviva outra vez o que pasou. Escriba o que non e capaz de expresar con palabras en voz alta. Asi iran collendo sentido as lembranzas que agora permanecen enmarañadas na sua memoria. O doutor conseguira que Laura rememore todo o que lle sucedeu nos meses anteriores, cando unha escura sombra parecia ameazar a sua vida. Ningun dos dous podia imaxinar que lle estaban abrindo a porta a unha realidade terrible, ao esqueceren que por baixo da tranquilizadora superficie da vida os terrores mais fondos agardan a ocasion propicia para destruirnos.

Un estraño resplandor aparece no mar, nunha área coñecida como Fosa Atlántica. Nesa zona, durante ben de anos, varios países europeos mergullaron os residuos radioactivos das súas centrais nucleares. Cando a OTAN envia barcos ao lugar, descobrese algo sorprendente que as autoridades ocultan para non provocaren alarma entre a poboacion. Alba e unha rapaza que se sente intrigada polo misterio e desexa coñecer a verdade. Tras introducirse como polison no barco, viaxara a zona cunha expedicion organizada por un grupo ecoloxista. Iniciase asi unha aventura que acabara tendo unha repercusion mundial. As flores radioactivas e unha novela critica coa destrucion da natureza e a manipulacion informativa. Un relato que aposta por un mundo mais xusto e en paz.

A Damián le fascina el cine, quizás porque lleva treinta y cinco años trabajando como operador de cabina de proyección en el cine Soñadores. Un día recibe una carta de su jefe citándolo a una reunión

Desde hai trinta e cinco anos, Damián traballa como operador de cabina no mellor cine da cidade. Cando recibe a noticia de que a sala vai desaparecer e que todos os empregados serán despedidos, a súa vida experimenta un cambio extraordinario que tamen afecta a Marga, a sua dona. Dun xeito progresivo, os seus corpos comezan a se volver transparentes, invisibles aos ollos das persoas que viven ao seu redor. Empregando recursos da novela fantastica e combinando o suspense cunha delicada melancolia, Fantasmas de luz falanos dun dos grandes dramas contemporaneos: o da exclusion e a invisibilidade a que se ve sometida unha parte da sociedade. Fantasmas de luz tamen quere ser unha homenaxe ao cine, tanto as vellas salas que foron esmorecendo como as grandes peliculas que, sen ser a vida mesma, axudan a entendela e enchen de esperanza o corazon.

Unha apaixonante aventura que nos lembrará o poder que ten a fantasía para cambiar as nosas vidas. Todos os nenos teñen un animal preferido e os de Brenda son os dragóns. Despois de ler moitos libros sobre o tema, Brenda sabe perfectamente como eran os dragons e non consegue entender por que desapareceron. Cando chegan as vacacions do veran, a protagonista e mais os seus pais viaxan a unha casa rural nun bosque. Ali nace unha antiga historia sobre un dragon...

Coma se fosen as pedriñas coas que Hansel marcaba os seus pasos pola espesura do bosque, O rastro que deixamos reúne por vez primeira traballos dados a coñecer por Agustín Fernández Paz en diferentes medios e contextos ao longo do tempo, asi como outros que permanecian ineditos. Neles, o autor aborda un regueiro de episodios fundamentais na sua vida, retallos da memoria que nos permiten achegarnos a etica e mais a poetica do escritor. Estes rastros son unha mostra de duas liñas de traballo esenciais, a memoria da infancia e o oficio da escrita. Na primeira parte, baixo a epigrafe As paisaxes da memoria, reunense escritos onde predominan as vivencias da nenez e da mocidade, naqueles anos en que asistiu a creacion do mundo na sua Vilalba natal. Os textos da segunda, titulada O oficio de escribir, falannos da sua paixon pola lectura e pola escrita, asi como da sua fe na forza das palabras para cambiar o mundo e cambiar a vida.Como ocorre nos libros de ficcion de Fernandez Paz, estas paxinas seducen pola claridade das ideas e polo engado con que se expresan. Ademais, permitennos adiviñar as pegadas das experiencias vitais na sua obra e descubrir os fundamentos do oficio de narrador, o termo no que o autor mellor se recoñece. Cada unha das duas partes pechase cunhas paxinas narrativas; a primeira, cos relatos A mirada de Clara e Cando nacen as estrelas; a segunda, cun peculiar e ironico conto por palabras, Reflexions sobre a precariedade laboral. Estes relatos amosan como o autor construe os textos de ficcion cos vimbios da sua vida, unha vida que traslada logo aos seus personaxes. Quizais isto explique por que a sua producion literaria recende a verdade e conta co aprecio dun publico tan amplo e tan diverso.Coma se fosen as pedriñas coas que Hansel marcaba os seus pasos pola espesura do bosque, O rastro que deixamos reúne por vez primeira traballos dados a coñecer por Agustín Fernández Paz en diferentes medios e contextos ao longo do tempo, asi como outros que permanecian ineditos. Neles, o autor aborda un regueiro de episodios fundamentais na sua vida, retallos da memoria que nos permiten achegarnos a etica e mais a poetica do escritor.Estes rastros son unha mostra de duas liñas de traballo esenciais, a memoria da infancia e o oficio da escrita. Na primeira parte, baixo a epigrafe As paisaxes da memoria, reunense escritos onde predominan as vivencias da nenez e da mocidade, naqueles anos en que asistiu a creacion do mundo na sua Vilalba natal. Os textos da segunda, titulada O oficio de escribir, falannos da sua paixon pola lectura e pola escrita, asi como da sua fe na forza das palabras para cambiar o mundo e cambiar a vida. Como ocorre nos libros de ficcion de Fernandez Paz, estas paxinas seducen pola claridade das ideas e polo engado con que se expresan. Ademais, permitennos adiviñar as pegadas das experiencias vitais na sua obra e descubrir os fundamentos do oficio de narrador, o termo no que o autor mellor se recoñece.Cada unha das duas partes pechase cunhas paxinas narrativas; a primeira, cos relatos A mirada de Clara e Cando nacen as estrelas; a segunda, cun peculiar e ironico conto por palabras, Reflexions sobre a precariedade laboral. Estes relatos amosan como o autor construe os textos de ficcion cos vimbios da sua vida, unha vida que traslada logo aos seus personaxes. Quizais isto explique por que a sua producion literaria recende a verdade e conta co aprecio dun publico tan amplo e tan diverso.

Ojos Grandes es una pequeña ratoncita muy curiosa. Ella y su familia viven en una madriguera, entre dos viviendas de una casa vieja de la ciudad. Una de las casas está deshabitada y la otra ocupada por un señor que apenas esta, pero los problemas empiezan cuando la casa deshabitada es ocupada por Beatriz y su familia. Beatriz, que es como Ojos Grandes: muy curiosa, descubre a la ratoncita nada mas llegar y se lo cuenta asi enseguida a sus padres que intentan desesperadamente deshacerse de los ratones, pero sin conseguirlo (aunque ellos creen lo contrario). Beatriz se ha hecho amiga de la ratoncita y esta dispuesta a ayudarla, a ella y a su familia. Cada dia les lleva queso, y mientras la madre de Beatriz cree que es su hija quien se lo come, en realidad, es la familia de Ojos Grandes quien lo disfruta.

Naceu en Vilalba no ano 1947. Mestre e licenciado en Ciencias da Educación, desenvolve a súa actividade profesional no ensino. Despois de exercer o maxisterio en diversos centros escolares, traballou no gabinete de estudos para a Reforma Educativa e, na actualidade, e coordenador docente de Lingua Galega na cidade de Vigo.

Una hermosa historia sobre una amistad que no tiene barreras.Helena y Adrián son dos niños que todos los días van juntos al colegio. Pero un buen día se alza un muro que separa físicamente a la gente que vive en una parte del pueblo, y tambien a los dos amigos. La situacion se vuelve insostenible para ellos y tendran que buscar otras formas de comunicarse. ¿Podra su amistad superar todos los obstaculos? Una historia que advierte de las consecuencias del racismo y la discriminacion.Helena y Adrian son dos amigos que viven en un pueblo. Sus vidas transcurren apaciblemente entre juegos y clases. Un dia de camino a la escuela, Helena observa que algo ha pasado, hay menos gente en la calle y las pocas personas que ve caminan deprisa y en silencio. Aunque en principio los niños no le dan importancia, el pueblo va transformandose ante sus ojos. La gente rehuye determinados comercios, los padres de Helena le dicen que no se junte con Adrian, y la maestra, Violeta, llora disimuladamente en el aula. A los pocos dias comienza la construccion de un muro que va a dividir en dos al pueblo: el barrio antiguo, donde vive Adrian, queda al otro lado de la verja. Ambos intentan seguir en contacto, pero la vigilancia del muro es feroz y los guardias impiden todo tipo de comunicacion entre personas de uno y otro lado. Asi pasa el invierno y llega la primavera. Un dia, cuando la niña ha perdido la esperanza de volver a ver a Adrian, ve en el aire, por encima del muro, la cometa de su amigo. Helena construye una y la echa a volar junto con la de Adrian. Cunde el ejemplo y, al dia siguiente, muchas otras -pertenecientes a niños de uno y otro lado del muro- se cruzaban en total armonia. La niña se da cuenta, entonces, de que los muros no derribaran ni la amistad ni la esperanza de las personas.

Les hist.ries de terror tenen l'efecte de sacsejar en els éssers humans les pors atàviques que la civilització tracta d'amagar sota l'aparença de raó, ciència i control. Per. tothom sap que hi ha fet