Carlos Labraña

O mundo do circo sempre foi un chisco disparatado...

Na noite de San Xoán celébrase unha das festas máis ricas en lendas, crenzas e costumes da nosa cultura. É unha noite máxica na que todo pode ocorrer, desde desencantamentos de mouras até todo tipo de bromas protagonizadas por bandas de mozos. Por certo, lembrade apañar as herbas de San Xoán, amarralas nun feixe, colocalas nun cazo cheo de agua e deixalas fóra toda a noite. Cando vos ergades á mañá, con esa agua, lavade a cara, os pés... para así purificar a corpo.

Vemos a imaxe dunha nave espacial que se achega ao escenario, ata que aterra nel. Soa a apertura dunha porta, e entre o fume dos motores aparecen tres extraterrestres. Semellan bonecos de feluxe de cor malva, teñen cara riseira como unha mascara, levan unha pequena antena na cabeza e un peto no bandullo. Moita xente ao escoitar o balbordo asoma para ver o que acontece.

O Apalpador baixa da montaña cunha presada de castañas para ti.

No medio dun deserto, que se estende até onde alcanza a nosa vista, o Soldadiño de chumbo, un neno soldado, chanta unha bandeira e coloca un valo de arame, xusto onde no seu mapa marca a fronteira. Do outro lado do valo, Sahara, a rosa do deserto, unha rapaza abandonada, que foxe da guerra, trata de convencelo de que a deixe pasar, xa que esta procurando un pozo onde saciar a sua sede. Xaora, sentados de costas, mirando as estrelas fugaces no firmamento, Sahara e o Soldadiño comparten identico ceo e comprenden que so na procura dos seus soños atoparan a liberdade.Peza dun unico lance para dous personaxes, "O valo" propon unha emocionante reflexion sobre a igualdade e a paz entre todas as persoas e comunidades. Premio Manuel Maria de Literatura Dramatica Infantil 2016, o xurado salientou "o caracter sobresaliente" desta peza que ten a guerra de Siria como pano de fondo.No medio dun deserto, que se estende até onde alcanza a nosa vista, o Soldadiño de chumbo, un neno soldado, chanta unha bandeira e coloca un valo de arame, xusto onde no seu mapa marca a fronteira. Do outro lado do valo, Sahara, a rosa do deserto, unha rapaza abandonada, que foxe da guerra, trata de convencelo de que a deixe pasar, xa que esta procurando un pozo onde saciar a sua sede. Xaora, sentados de costas, mirando as estrelas fugaces no firmamento, Sahara e o Soldadiño comparten identico ceo e comprenden que so na procura dos seus soños atoparan a liberdade.Peza dun unico lance para dous personaxes, "O valo" propon unha emocionante reflexion sobre a igualdade e a paz entre todas as persoas e comunidades. Premio Manuel Maria de Literatura Dramatica Infantil 2016, o xurado salientou "o caracter sobresaliente" desta peza que ten a guerra de Siria como pano de fondo.

Din que existe unha illa perdida no medio do mar habitada por todo tipo de seres extraordinarios. Alí viven un trasno e mais un anano nunha cabana ao pé da praia. Todas as mañás saen co amencer na procura dalgunha lembranza que a marea deixase atrás, para entregarlla ao mandaricas daquelas terras, un mago rabudo e caprichoso. Ata o día, que atopan varado no areal un barco pirata cargado cun tesouro fabuloso que cambiará as súas vidas para sempre.

No Polo Norte escasea a comida, polo que Osa Nai ten que ir lonxe para atopala, así que deixa a súa cría ao coidado dun humano amigo, Inuk. Pero o bloque de xeo onde está o iglú de Inuk é tan fino que acaba por escachar e navegan a deriva. No iceberg, Osiño e Inuk viviran moitas aventuras e coñeceran todo tipo de xentes, mais os dous so soñan con poder regresar.Seran quen de conseguilo?

No cinto de asteroides que hai máis aló de Neptuno naceu Meteoro. Aínda que pasaba todo o día a xogar á roda cos seus irmáns, non era feliz, sentíase diferentes. Polo que un día, aproveitando o paso dun cometa, marchou na procura dun lugar onde poder ser el mesmo. Sera a Terra ese lugar ou tera que seguir a sua viaxa polo Universo para poder ser estrela?

Premio O Facho de teatro infantil 2022 Lía garda un segredo, a súa nai fíxolle unhas ás con plumas de cores, pero non lle ensinou a voar. Ana, unha estudante universitaria que traballa na hamburguesa

Finalista do VII Concurso de Teatro Infantil Xeracion Nos

No cinto de asteroides que hai máis aló de Neptuno naceu Meteoro. Aínda que pasaba todo o día a xogar á roda cos seus irmáns, non era feliz, sentíase diferentes. Polo que un día, aproveitando o paso dun cometa, marchou na procura dun lugar onde poder ser el mesmo. Sera a Terra ese lugar ou tera que seguir a sua viaxa polo Universo para poder ser estrela?

No medio do deserto, o Soldadiño de Chumbo, un neno soldado, chanta unha bandeira e coloca un valo de arame xusto onde o mapa marca a fronteira. Do outro lado do valo, Sahara, unha rapaza que foxe da guerra, trata de convencelo de que a deixe pasar, xa que esta procurando un pozo onde saciar a sua sede. Peza dun unico lance para dous personaxes coa guerra de Siria como pano de fondo, O valo propon unha emocionante reflexion sobre a igualdade e a paz entre todas as persoas e comunidades.

O avó de Xoán era o carteiro da vila de Ximaraos antes de xubilarse. Como o home xa vai vello e cada vez ten peor memoria, Xoán e mais a súa nai van vivir con el para coidalo. Entre as súas posesións mais prezadas atopase unha coleccion de postais penduradas da parede. A Xoan encantanlle, pero o avo non llas deixa nin tocar. Ainda asi, o rapaz aproveita cando el non esta para fochicar nelas. Co paso do tempo, o ancian cada vez lembra menos cousas, mais do seu maxin nacen historias que Xoan escoita abraiado, sen saber moi ben se son reais ou inventadas. Ademais, o avo esta sempre coa teima de que hai que facer o repartimento das cartas. Xoan pensa que e un conto mais, ata que atopa no faiado unha saca de correo chea de cartas sen entregar. Seran capaces entre os dous de que as cartas cheguen aos seus destinatarios despois de tanto tempo?Segundo o xurado do XIII Premio Manuel Maria de literatura dramatica infantil, O carteiro de Ximaraos aborda, dun xeito sensible, coidado e con profundidade, a situacion das crianzas que conviven cun familiar doente e o conflito interxeracional que os separa. A importancia da memoria, a tradicion e a transmision do legado familiar estan tamen presentes na obra, que destaca asi mesmo pola calidade dramatica e a detallada construcion dos personaxes.

El Samaín luce un collar de castañas y una corona de hojas en otoño. Llega silencioso y enciende las velas que iluminan el escenario de la noche en la que las calabazas celebran su fiesta anual. !Ven rapido si quieres llegar a tiempo a la fiesta del Samain!

Nun mundo onde as rapazas poidan ser libres Un grupo de amigas atópanse pola noite nunha casa especial. Semella que nela non habita ninguén. Pero hai unha estraña muller que parece que trae a morte c