Antonio Reigosa

Había unha vez un home moi vello que estaba amolado porque o seu único fillo non quería herdar o seu oficio. Todos os días o pai, chovese ou non, tiña que ir traballar, mentres o fillo quedaba estomballado na casa agardando a hora do xantar.Pero un dia todo cambiou: o pai enfermou e o rapaz tivo que aprender en pouco tempo os trucos para ser un bo home do saco.Había unha vez un home moi vello que estaba amolado porque o seu único fillo non quería herdar o seu oficio. Todos os días o pai, chovese ou non, tiña que ir traballar, mentres o fillo quedaba estomballado na casa agardando a hora do xantar.Pero un dia todo cambiou: o pai enfermou e o rapaz tivo que aprender en pouco tempo os trucos para ser un bo home do saco.

Con el rigor de un diccionario y el hechizo de una novela apasionante, este libro constituye una de las más importantes aportaciones al patrimonio cultural gallego de los últimos años. En las 710 entradas de las que consta el Diccionario de los Seres Miticos Gallegos puede el lector encontrarse con gente pequeña, gigantes, ojancos, enanos, xacias, sirenas, xerpas, rabenos, encantos, lumias, lavanderas; entrar en los pazos de los moros y conversar con la Mourindade; robar el peine de la mora; recoger carbones que se conviertan en un tesoro; sufrir con paciencia a trasgos, diablos y tardos; dormir con Pedro Chosco, tener miedo de la Estadea; huir con Blancaflor o oir los cuentos de Maria Castaña. El lector podra visitar las tumbas de Orcavella y la Reina Lupa; asaltara casas con Pepa a Loba; bebera en la fuente de Ana Manana; volara con brujas, chuchonas y nuberos; correra siete parroquias con los hombres-lobo; vera como Dios crea demonios y angeles; se asombrara con lobos, culebras, dragones, basiliscos, cocas, unicornios; navegara en el Bergantin fantasma; andara los caminos con la procesion de las animas; temblara en la noche al escuchar al Pajaro de la Muerte; se enfrentara con el Perro Negro, con el Lobo Blanco, con la Peregrina, con la Zarrulada, el Orco y con la Pastoriña; visitara ciudades sumergidas y enterradas, como Antioquia, Lucerna o Valverde, Pozos Piagos y entradas del Infierno, Caminos al Mas Alla y Cabos del Mundo; conocera a los cocos tales como el hombre del saco, el Sacamantecas, Mariamanta, la bruja de los dientes verdes; el Zampon y el Orco; leera el Ciprianillo y desatara definitivamente el saco para coger a los biosbardos. Para encontrarlos, solo hay que abrirlo por cualquier pagina.

Hai unha Galicia visible e hai outra que non se ve inzada de reinos, cidades, vilas, illas, covas, camiños, montes e outros moitos lugares onde disque fan vida xentes anfibias e outros seres capaces de circular entrambos os mundos, o tanxible e o intanxible, o que vemos e o que temos que imaxinar.Neste libro, unha guia practica para viaxar por un cento destes lugares, abrimos as galerias, franqueamos e iluminamos os pasos soterrados para chegar a eses mundos escuros, sepultados baixo a terra ou a area, navegamos polas canles que conducen aos lugares mergullados baixo as arrebatadas augas dun pozo ou dunha lagoa, do mar ou do ceo, a guiamosvos polos carreiros que agabean ou descenden ata os segredos do misterio. Unha guia que fai visible o invisible.Hai unha Galicia visible e hai outra que non se ve inzada de reinos, cidades, vilas, illas, covas, camiños, montes e outros moitos lugares onde disque fan vida xentes anfibias e outros seres capaces de circular entrambos os mundos, o tanxible e o intanxible, o que vemos e o que temos que imaxinar.Neste libro, unha guia practica para viaxar por un cento destes lugares, abrimos as galerias, franqueamos e iluminamos os pasos soterrados para chegar a eses mundos escuros, sepultados baixo a terra ou a area, navegamos polas canles que conducen aos lugares mergullados baixo as arrebatadas augas dun pozo ou dunha lagoa, do mar ou do ceo, a guiamosvos polos carreiros que agabean ou descenden ata os segredos do misterio. Unha guia que fai visible o invisible.

Contrahistorias de Galicia son as outras historias ou, se o prefiren, o lado escuro e encuberto do noso pasado. Este libro trae ao presente mediante textos breves, apoiados contra profusas e fermosas ilustracions de Rita Gutierrez, unha visiondesde angulos dispares, coas cores, figuras e memorias dunha presada de personaxessecundarios, esquecidos e ignorados pola historia oficial.Un libro para ler e ver, ou viceversa. Un libro que, como todos, ten tapas e que de apetecerlles, poden usalas como contraventas: abrilas ou pechalas a criterioda sua curiosidade

O porco Bacoriño vive sentado no cumio da Croa do Medulio. Bacoriño, que sempre foi un porco rebuldeiro e infatigable, está canso, moi sufocado, por que acaba de correr sete parroquias escapando dos seus verdugos que o tiñan setenciado a morte sen xulgalo. Mais, Bacoriño sabe que ten o seu destino escrito: os matachins deben cumprir co rito e sacrificalo o dia do seu patron, o dezasete de xaneiro, Santo Anton Lacoeiro. Bacoriño non e un porco normal: fala, discorre e cavila como calquera persoa. Razons pola que Bacoriño non acepta conformarse co seu destino e emprendera unha desternillante aventura.Unha novela de humor de Antonio Reigosa no que destaca a sua esplendida linguaxe e unha excelente integracion da historia coa pervivencia da cultura tradicional. Andres Meixide humanizou a este personaxe coas suas divertidas ilustracions.

Pola mañanciña dun día de verán de moito abafo estaba o galo Quirico e mais un rebaño de galiñas peteirando á sombra dun carballo. Nestas viron vir cara eles un raposo. O galo en seguidiña deu a voz de alarma e as galiñas voaron poñendose a salvo nas polas do carballo. O raposo intentou enganalos dicindo que agora habia unha lei que dicia que todolos animais tiñan que ser amigos pero o galo, que e moi listo, non lle fixo caso.Pola mañanciña dun día de verán de moito abafo estaba o galo Quirico e mais un rebaño de galiñas peteirando á sombra dun carballo. Nestas viron vir cara eles un raposo. O galo en seguidiña deu a voz de alarma e as galiñas voaron poñendose a salvo nas polas do carballo. O raposo intentou enganalos dicindo que agora habia unha lei que dicia que todolos animais tiñan que ser amigos pero o galo, que e moi listo, non lle fixo caso.

Estes dous volumes de Contos prodixiosos completan a colección Cabalo buligán, nacida hai cinco anos para recuperar e actualizar o conto popular de tradición oral galego. Preparados como as anteriores entregas polos escritores lucenses Xose Miranda e Antonio Reigosa, a partir de versions orais existentes na actualidade, estes contos prodixiosos dan conta de algo ou alguen extraordinario que interven na breve historia que refiren. As veces, o prodicio, a marabilla, e obra dun ser sobrenatural; outras, en cambio, e produto da habilidade e da capacidade dun personaxe listo que supera a situacion con intelixencia. Sempre, en todo caso, como sinalan os autores, sera o lector o que faga posible o prodicio do que se fala. O primeiro volume, Contos prodixiosos I, ilustrado por Patricia Castelao, Xose Miranda escribiu Papas e Antonio Reigosa O sabor dos sabres, os tres irmans sabios, A moza vestida de home e a cerva, Martuxiña, A fera domada, Tres bos consellos, O tesouro do home na forca, O demo na botella e A moza mataladrons.

Estes contos de encantamento, procedentes da tradición oral popular e reelaborados e adaptados polos escritores Antonio Reigosa e Xosé Miranda, dan testemuño da vixencia do conto oral galego hoxe en

Cando os animais falaban é un tempo mítico en que se sitúan un grande número de contos populares, de sucesos fantásticos e marabillosos, sobre todo protagonizados por animais, coma os cen que se recollen neste volume preparado por Xose Miranda e Antonio Reigosa. Ese tempo mitico perdese na noite dos tempos e levanos a unha epoca remotisima, de ai que esta frase apareza como formula de entrada de contos e relatos, sobre todo dos contos de animais e dos contos marabillosos e de maxia, moi similar a outras ben coñecidas como "Erase unha vez", "Desta era" ou "Nos tempos de Maricastaña".O cento de contos que se recollen neste volume, cada un deles ilustrado fermosamente a toda cor por Andres Meixide, estan tirados todos eles da tradicon oral galega; todos eles refirense os tempos primitivos, os tempos da creacion, cando se decidiu que as cousas fosen como son, que o carrizo fose pequeno, que a silveira dese amoras e que a cobra non tivese patas. Son contos populares que explican, a sua maneira, por que as cousas son dese xeito e non doutro. Neste libro, singularmente fermoso, quedan explicadas a orixe e a causa de moitos fenomenos naturais e conductas humanas: ¿Por que os corvos non son fachendosos?, ¿Por que a andoriña e un paxaro que trae sorte?, ¿Por que o moucho chama sempre polos bois?, ¿Por que os paxaros fan niño?, ¿Por que no inverno non se ve o cuco? ¿Como se alimentan as follas das arbores? Son algunhas das preguntas que se responden neste volume, cuestions que quedan explicadas dun xeito tan inxenuo e plastico como fermoso. Un libro imprescindible para coñecer e gozar e rir cos nosos mitos fundacionais, que poden compararse cos de calquera outro pobo do mundo.

"Arrepíos e outros medos" recolle cen historias de terror e fantasmas tiradas da tradición oral galega. Con este volume os autores, Xosé Miranda e Antonio Reigosa, inician un novo camiño na reelaboracion da literatura oral: o das lendas de Galicia. A lenda e un relato oral breve (cando menos nun principio) que toca crenzas da sociedade en que se conta, na que a veces aflora a presenza de seres miticos, e narrado sempre coa intencion de que sexa crido. A lenda leva, a par do argumento, alguns motivos que a fagan verosimil: un lugar concreto, proximo ou coñecido, e uns protagonistas relacionados co narrador ou co ointe, que serven de testemuñas de que o que se narra non e unha invencion. A lenda, pois, ainda que poida repetirse nun e noutro sitio, esta moi vencellada a un lugar.O presente volume, primeiro da coleccion LENDAS DE GALICIA de Edicions Xerais de Galicia, ten como fio condutor a presenza do medo, unha das emocions primixenias e mais fortes do ser humano. Lendas onde estan presentes lobos, bruxas, demos e trasnos, homes do saco, animas fantasmas e outros terrorificos individuos que teñen por funcion advertir dos riscos que se poden correr en determinados lugares, sexan camiños perigosos, fragas e bosques ou evitar a posible mala influenza de determinadas persoas. Cen lendas galegas reelaboradas e reescritas, a partir de testemuños orais, que pretende que o lector de hoxe goce coa experiencia literaria do medo.

Resalgario é un dos fillos máis novos do Demo Maior. Resalgario cando viste de demo ten cara de coello, pelello negro, as mans peludas, pés de cabra, uñas de gato e un rabo enrodelado. Por fuxir do Inferno o seu pai imponlle como castigo marchar de Peregrino a Compostela durante un ano. Disfrazado de humano, Resalgario tera que utilizar todo o seu enxeño para sair con ben das diversas situacions coas que se vai topando o longo do camiño. Resalgario de Antonio Reigosa e unha narracion que recrea con acerto o mundo dos relatos de tradicion oral. O humor e o enxeño aparecen en todo o seu explendor nesta magnifica novela.

Estes contos de encantamento, procedentes da da tradición oral popular e reelaborados e adap-tados polos escritores Antonio Reigosa e Xosé Miranda, dan testemuño da vixencia do conto oral galego hoxe

A colección Cabalo buligán reúne con­tos da nosa tradición oral, son as no­sas historias, a nosa cultura. Cabalo buligán convida a contar e a escoitar un con­to. Poñámonos con el a salvo dos perigos

A colección Cabalo buligán reúne contos da nosa tradición oral, son as nosas historias, a nosa cultura. Cabalo buligán convida a contar e a escoitar un conto. Poñámonos con el a salvo dos perigos da vida, transformemonos en principes ou princesas, en torres que acobillan os que estan en apuros, tiremos do seu ramal, coa certeza de que cando sexa necesario nos presentara a sua montura axil para bulir lixeiros polas corredoiras da imaxinacion.Este volume Contos de maxia, I conten catro contos:O pastor de coellos de Xose Miranda.O paxaro de ouro de Antonio Reigosa.O ferreiro de Mambres, O ferreiro e o demo de Xoan Ramiro Cuba.

A colección Cabalo buligán reúne con­tos da nosa tradición oral, son as no­sas historias, a nosa cultura. Cabalo buligán convida a contar e a escoitar un con­to. Poñámonos con el a salvo dos perigos

Nestes contos de maxia, novos contos marabillosos un protagonista, que adoita ser un mozo ou moza, ten que pasar diversas probas e enfrontarse a grandes perigos. O protagonista conta para iso con axudantes sobrenaturais, que poden ser mortos agradecidos, como tal, ou animais maxicos (o paxaro que fala, o carneiro), e con obxectos maxicos: espadas, gaitas que fan bailar a todos, cunchas as que hai que obedecer, mantas que voan, burros que cagan diñeiro, unha orella do demo. Nos contos marabillosos hai sempre polo menos un opoñente ou adversario moi malo e case sempre sobrenatural (o demo ou dema, unha meiga, un encanto, un ogro ou xigante). E, normalmente, final feliz. No volume Contos de maixa III, ilustrado por Xesus Balboa, reune catro contos: Os tres pelos do demo, conto concomitante coa historia bibilica de Moises, presente en versions miñotas e outras peninsulares; Os amigos na vida e na morte, conto marabilloso no que un amigo visita a outro no Paraiso; O afillado da morte, moi presente na literatura culta europea e nas coleccions mais coñecidas de contos de tradicion oral nas que a Morte adoita facer a funcion de padriño; e Os dous xemelgos, onde dous rapaces protagonistas, dous cabalos e dous cans nacen por comeren os seus proxenitores un peixe maxico.

Asistimos ó longo das páxinas deste libro á transcrición da asisada conferencia que dictou, xa de vello, Afonso Alfonso, dos Alfonso da Golpilleira, ós seus conxéneres raposos máis novos para explicarlles polo miudo o modo de ser e de actuar tradicional dunha especie que e evidente que vai pouco a pouco "perdendo as maneiras". Co exemplo da propia vida, Afonso vai debullando en lembranzas a sua docta experencia vital nunha chea de peripecias que, dende a primeira paxina, e quen de engaiolarnos coa viveza dos acontecementos narrados e -atrevome a empregar a imaxe- co saboroso da linguaxe. Estamos ante unha historia de raiz popular que achegara os lectores adultos moitas reminiscencias e que sera capaz de axudar a transmitir as novas xeracions lectoras a abundancia e riqueza dun acervo que de nigun xeito debemos esquecer, e menos ainda, como non foi inhabitual nalgun momento non tan lonxano, desprezar.

Os contos que recollen os volumes de "Cabalo buligán" son os nosos contos, os que se mantiveron de boca en boca, pero descoñecidos para os lectores galegos, durante centenios. Non son exclusivos de Galicia, pero teñen a pegada da nosa cultura e da nosa forma de entender o mundo. Contos marabillosos, II conten outros tres contos de maxia: Xoanciño, o oso, Brancaflor e A flor do violar. Dos tres hai moi poucas versions rexistradas en Galicia. Delas, algunhas xa son de anos pero outras son recentes e ainda se escoitan pola xeografia galega.